Shereno.com

از دست آرزوی تو دلسرد می شوم
من بی تو یک ستاره ولگرد می شوم
روزی که با کسوف تو شبگرد می شدم
گفتم مگر بدون تو یک مرد می شوم؟
من جیره خوا�

يار همراه و صميمي ، اي دوست
حال ما همراهي است
تو همه جان مني
پر پرواز مني
با همه لطف و صفا
گاه و بيگاه ، لب پنجره خاطره ات مي آيم
تا نگاهت

(به نام خداوندی که کدو تنبل هایِ بزرگ را بر بوته های کوچک و بلوط های کوچک را بر شاخه های بزرگ استوار ساخت و حکمت آنرا به عهده انسان نهاد)
(ع�

تو آسمون عشقمون‌‌، نه ابره نه ستاره
ابـری دل ولی نه، پائـيـزه نه بــهاره
این شب سرد و تیره ، غم تو توی سينه
بدون یاد عشقت ، محال دل نمير

باز پائيز فصل غم انگيز و سرد
باز غم در دل و جان ريشه کرد
باز هم حال و هوای غم فزا
در سکوت مرگبار کوچه ها
باز هم قصه ی برگ و خزان
با

من بیخبرازحال وهوايت بودم
از عمق نگاه آشنايت بودم
آنگاه که با عشق صدايم کردی
پژواک دل انگيز صدايت بودم
صورتگر اين ل�

يه عمريه کفتره پر کيشيدتم امام رضا
مو همو عاشق دل شکستتم امام رضا
مخوام پر بزنم بيام پيشت امام رضا
روز و شب زيارتت به پابوست امام رضا
ق�

زندگاني نو گل خشكيده دست باد نيست
زندگي فصل غم و غمباد نيست
زندگي فصل شكفتن. رويش است
فصل فرياد و زمان گويش است
ما به دنيا بهر باران آمديم

آنجا وطنم
جانم عمرم
روح و تنم
خاک محروم زمان
مادرم
بالش پر
زير سرم
زيبا تر از همه زمين
واگويه پرواز من
آنجا وطن
خاک تنم
هم آسمان
بال

پرنده ها که شبی قرص ماه می بردند
تو را به بردگی پادشاه می بردند
پرنده گان سياهی که در سياهی شب
به روی شانه شان بار کاه می بردند
شب از ستا

بزار تنـــــــها بمونم با خيــــــــــــالت
بخـــونم از دو چشـــــــــم بی مثالت
بزار ايــن قلـــب خسته تا قيـــــــامت
بــــــمونه

واژه را خسته نکن
لاف بیهوده منظوم نزن
شعربايد بطراود ازدل
بدود دررگ زخم
بخزد برلب سيم گيتار
بشکوفد آواز
ـ شعربايد
طعم گيلاس شقايق بد�

پائیز از چه پنهان میکنی ما را
ما که گریانیم باز
ازچه کتمان میکنی ما را
برگ تنهایی نکش ماتم، به رسوایی عشق
این چنیین زار و پریشان از چه ن

دوباره بارون مي باره دوباره دلم گرفته
توی اين نم نم بارون بغض گلويم رو فشرده
ميزند بارون به شيشه مثل انگشت فرشته
توی اين هوای ابری بارون �

هوا سرد شده است

شلغم برای میوه ها

پشت ابرو نازک می کند

زندگی بار دگــــــــــــر دل را اسیر غـــــم نمود
ملت ما را سراسر غـــــــــــــــرق در ماتم نمود
من چه گــویم؟ با که گویم حرف دل؟ آخــ

از این بن بست فریاد و
همه روزم چو شب تاریک و تنگ و
این دل خیره به در، آید تو را یادی که من
دل در پی مژگان تو
دادم به دست ؟

بر روي شكوه ميز زرد پاييزي صداقت مي نشينم
تفكر عميق سكوت سبزم را بر رويش پهن مي كنم
احساس سرخ عميقي از قلبم بر مي خيزد
به نوازش سبز سبزه ها

چشمها را خواهم بست...
پرنده اي تنها در اسمان شب رها...
من تنها بازمانده از كوچ قوه هاي مهاجر...
در كوير نگاه تو در ميان نخلهاي به بار نشسته جن�

دم غروب..
/زیر بید مجنون
تنهای تنها
/چشمانی منتظر سایه ی پرواز
/و من و خدایی که همین نزدیکی هاست
/دم غروب..
/نسیم مسیحایی
/قاصدکی ر�

خبرت نيست از اين قصه تلخ
از سر انجام سياه دل من
حاصل چشم من و چهره تو!
از شب حادثه تا لحظهء آن
سينه ام شعله كش از داغ تو جان
آنچنان سوختم �

در کدام شب تاریخ
بنگارم-ات
که در تحریف روزانه اش ،
بی تدبیر خط نخوری ؟
و
با کدام قلم ،
تا نسیم مرور تکرار ،
مغشوش- اش نکند ؟
می آیی
در د

يادها را چيده ام با شعر و همه بودن ها را
خود سوزى و شعرهاى بوى خاکسترى
جايى گفتند خود کشى کبيره منفور مدفون سياه!
برادر کشى رسم متداول آ�

چه بی نصیبم از تو من بیا تو بر دقایقم
قسم به نام پاک تو که صادقانه عاشقم
به صبر میکُشی مرا ببین که بیقرارتم
بها بده به عشق من، لبالب از عل�

ازت يه خواهشی دارم
واسم دعا کن عشق من
دعا کن زود تموم بشم
چون بی تو من تنها ميشم
ازت ميخوام دعا کنی
چون تو عزيزی واسه من
ميخوام برم ديگه ک

بي رنگي
رنگ ها از پس پنجره ي تنهايي
مي شوند اسير شك ورسوايي
آه از غم وچشمان منتظر
ديگر نمي بيند رنگ را به زيبايي
خواهش دل به ديدن رنگي�

زلف خود حلقه مکن؛ تاب مده
دل ارام مرا؛ ورطه ی گرداب مده
چشم فروبسته مدار؛ باز ببین
روز من تار مکن؛ هدیه به مهتاب مده
سر شوریده ز عشقت

شب مي بارد
وماه
درپيشاني زني آبستن مي شود
كه ديروزلبخندش را
از ياد برده است.
اندوه دل شاعر را

سينه هم با غـــــــــم دوري تو عادت كرده
كينه را دور شد و فـــــــــــكر موّدت كرده
سينه ام تاب نشد از پس هـــــــجرت ماندن
درهواي وطنت

آن روزها
خانه يمان در اتاقي جاي داشت
عشق،مادر بود
و درد زخم زانو در بازيگوشي كوچه ها.
بزرگ كه شديم
حياطمان سقف پوشيد
وديوارها جامه ي سف�

به مناسبت 11 آذر سالروز شهادت ميرزا كوچك خان جنگلي
تقديم به همشهري شاعر و وكيل فاضل جناب سيد حسين موسوي
توده ابري رسيد بر كوهي
متصل شد ب�