من این رگ را بریدم در بهارم
تا تو شاید در خزانت زیر پا
برگ را له نکنی.

سرخ سفيد رنگ
بر چرخ فلک چنگ
آميزش رنگ و بو
جلوه ی روياهای من
رنگ را ميشناسم
سفیدی را خورده ام
و امروز وقتی رنگين کمان را ديدم
لابلای رن�

همتون پشت نقاب.همتون يه صورتک/// قلباتون سرد و يخی.صداتون نمی رسه/// گم شده تو حنجره.چشماتون نمی بينه/// قلباتون نمی زنه.سک

من از تو خسته ام ای تن حصار را بشکن
دریده شو ز خودت این قمار را بشکن
من از تو خسته ام ای آشنای پوشالی
عبور کن ز شبت این نهار را بشکن
من �

دلم آنچنان برایت تنگ میشود که گویی دیگر مجال بودنم نیست
چشمانم آنچنان در نبود توغرقه در اشک میشود که گویی اشک درمان نیست
تنم آنچنان به سا�

تو غم نبودن تو
پر ِ از غصه و دردم
ای کسی که بی تو خورده
تیشه به ریشه ی زردم
پر ِاز شرم و خجالت
شدم اون آدم خسته
تو سکوت محض بی تو
رفته و ی

شدم چون که فارغ زدرس و کلاس.... لباسی برم کرده شد با کلاس
کلاهی به سر با ردایی بلند.... لیسانسم بدین گونه آمد به بند
وجشن فراغت بپا شد خفن....ب�

باور شك ...
شك به باورها...
محاصره ، تنگ و تنگ تر مي شود!
روزهاست
ساعت هاست
عقربي در درون عقربه هاست
زهر در ضرب ِ نيش ثانيه هاست...
..................

شعر ديگر تسكين نيست
وا‍‍ژه ها گويي بي اعتبارند
با دستان نحيفت
بپاش به بوم رنگ
پريده دنيامان
طرحي ز درد اي نقاش
كه درد را
نمي بايست ن�

məni bu dərdə salan dərdə giriftar olsun
bəxtimi tar elədi baxti görüm tar olsun
bülbül ki gül üsdə gönüri bir büdağa
ehtiyati büraxar gərçə büdağ xar olsun
künüli aldi apardi yenə bimar eladi
gür ki neynər üzünə

شب چه بي تاب مي شود
با عبورت
اشك در چشمانت نمي آيد
از غرورت
بغض نفسهايت
زمان را گريه ميكند
و درياي طوفاني عشق در عبور
قايق شك�

دستی
به دستِ سردِ تو،
زنجیر می زنم
نزدیک می شوی...
به شانه های تو،
تکیه می زنم
مست از
شرابِ موسیقیِ رقصی
که در فضاست؛
جامی دوباره،

در چشم تو آیتی است
که تماشا زندگی را
در نگاه من
تفسیر می کند
تو
وقتی آمدی باران هم دیدن داشت
و گلهای شبدر
در باغچه های تنهایی
عطر نوا�

هیچ می دونی کی هستی یه عاشق فراری
یه عاشقی که هر وقت تو فکر عشق و حالی
همش تو فکر مائی که کِی می شه یه روزی
گیرم بیاری اونوقت

به دیدار من اگر می ایی
برایم از دوردستان، چشمهای ِ ماتم زده ی ِ کودکان سبز ِ خطه ی سیاه ِ مشرق
تکه ابری بیاور
تا بگریم قطره قطره ان را

سلام دوستان. کنکور هم گذشت...!
عشق من
نگاه پژمرده خاطرت را
برسان به باغ اربابی
تا شاید پرواز پرنده با هم بودن را ببینی
و شاید جری

و رنگ بوم عشق من
شعر و غزل سرودن است
و صد هزار واژه
هميشه با تو بودن است
ای که مدام بودی
جاری لحظه ها بيا
رفيق هم پرسه من
بيا به پرسه ها

دل من طاقت دوری تو رو نداره
قلبمو نشکن تو خیلی ساده
دلمو پاره نکن تو بی بهانه
پیش من بمون تو عاشقانه
رفتی و خاطرها رو جا گذاشتی
دلمو پش�

غزلهای دلم قافیه دارد شعر من نه
گلستان ادب آلاله دارد شعر من نه
شب شعر شراره بی شرر باشد چه حاصل ؟!
شهاب آسمان دنباله دارد شعر من نه . . .

آسمان را نفس خاك پريشان كرده ست
باغ را زردي ادراك پريشان كرده ست
آه اي ميوه ی سنگين شده بر شاخه تو را
روزافتادن بر خاك پريشان كرد ست
ب�

"نوایِ ناله یِ دل"
کجا آن می کزو سازند دوایِ درد غافل را ؟
کجا ساقی که دارد او کلیدِ دَربِ مُشکل را ؟
کجا جامی که بنشاند ، حَریق هِجر و م�

آسمان
ببار ای آسمان! ای یار سرد خسته ی غمگین!
ببار ای روشن زیبا! بباران ابرهای معتکف در قلب پاکت را!
بباران و بشوی این شهر بی امّید و فرد

یه چند مدتیه هنگم ، سیستمم سر کار گذاشته منو، فقط واسه اینکه بی معرفتی نشه این چند بیت رو ازم قبول کنین
سحر کی می رسد تاریکیم کشت
چه کس ب

طرحی از دریا بکش روی چشمان ترم
موج دریای توام - ای پری ای دلبرم
گنبد مینا بکش روی بالین سرم
من هواخواه توام در هوایت می پرم
مثل رویایی ولی

وقتی برفها
یخها آب شدند
تنم را در ترنم آبشار بهاری خواهم شست
که با آن روزی
نغمۀ دخترک مقدس طبیعت
تلفیق میشده است

منم بانوی سپيد شعر‌های تو
با همه يگانگی بيگانه‌تر از همه به تو
منم ايستاده بر چار طاقی روبه‌روی تو
تو اما برگرفته‌ای نگاه از من
گشته�

محاوره اي بخوانيد
هنوز شاعر ميان شيرين و فرهاد صخره ميبنيد تيشه اي از جنس فرهاد ديگر نيست
در وادي شاعران خاموش
هنوز تنهاست پيرمرد دوره �

این دلشکسته
بسان عطر یک قنچه
که دل بر پنجه های مهر بسته
خویش را در بند میبیند
و امیدی به دلبسته
که دیگر روز بشکوفد
ودر اغوش باد
عطر خ�

مردی که دلش برای من تنگ نشد
صد شیشه شدم برایش او سنگ نشد
من یک ورق ساده ی نقاشی و او
با رنگ دلم باز هماهنگ نشد
می دید که باز در تب و تابم من

تنها شدم تو این قفس
یه خسته و بی هم نفس
هرکس دل به ما میداد
عشقش بود از روی هوس
دنبال عشق رفتن خدا
هستش دیگه کار عبث
بهتره عشق رها کنی
تنه

عاشق شدم برای تو فرقی نمی کند؟
لبریزم از علاقه و... فرقی نمی کند؟

بس کن چرا همیشه به بیراهه میزنی
این دفعه رک بگو... الو، فرقی نمی کند

خوشا به حالت كه مست روزگاري
خوشا به حالت كه لحظه هايت طلايست
خوشا به حالت كه روزگارت عاليست
خوشا به حالت كه عشقت همي�

بيا كه در دل ِ شبـها هـواي تـازه كنيم
ازيـن فغان بـدر آييم عـــزاي تازه كنيم
اجابتي نشد از حـق بـديـن نيـايش ما
براي جـلب

تقويم غم شمار
داني كه چيست؟
آري منم
در من ظهور كن
تاريخ دردهاي بشر را مرور كن
از قتل عام باغچه ي سبز خاطرا

۲-دلتنگ...
تو که می آيی
پنجره ای باز می شود
پرده بی رنگ دلتنگی
کنار می رود
آرام ميان جانم
خانه می کنی
و چه ساده همسايهء
سيب های کال می ش�